U bevindt zich op: Home › Onderwerpen › Diversen › Consignatiekas Huidig dossier: Consignatiekas
Wet
De consignatiekas is geregeld in de Wet op de consignatie van gelden van 27 augustus 1980.
Onder consignatie kan volgens de Wet op de consignatie worden verstaan het overmaken van gelden aan de Staat onder de in deze wet voorgeschreven vormen, ter beschikking van degene die van zijn recht op uitkering doet blijken.
De 'Wet houdende regelen betreffende de consignatie van gelden' (Wet op de consignatie van gelden) dateert uit 1980. Bij de invoering van deze wet werd de wet van 1908 ingetrokken. De wet van 1908, kwam in de plaats van de krachtens Besluit van 1 november 1818, wederom in werking getreden wet van 28 Nivôse an XIII (18 januari 1805, Bulletin des Lois no.27; Rondonneau Collection des lois Françaises, tome I, pag. 584, en VI, pag. 405; Fortuyn II, pag. 330).
Bij de wet van 1908 wordt in de memorie van toelichting vermeld dat de Consignatie is ingesteld met het doel om diegenen, die in bepaalde gevallen geld van of voor derden in bewaring hebben, een absolute waarborg te schenken tegen het vervreemden of verloren gaan van deze gelden.
Bij de wet van 1980 valt het op dat de verjaringstermijn van geconsigneerde bedragen van NLG 100,00 (EUR 45,38) en hoger is teruggebracht van 60 naar 20 jaar.
Sinds 1993 behandelt het ministerie van Financiën alle consignaties. Daarvoor lag de uitvoering in handen van de Belastingdienst.